Hoe de ziekte van Lyme mijn leven sloop.

Vijf jaar terug waren wij aan het fietsen in Nijmegen, een mooie route tussen veel bomen en struiken en met veel overhangende takken. Later die avond bleef ik maar krabben aan iets wat op de voorkant van mijn been zat. Blijkbaar had ik dit al stuk gekrabt want het was gaan bloeden.

Na de vakantie zag ik dat er rode vlekken op mijn knie zaten maar dat was niet op de plek waar ik had gekrabt. Enkele tijd later kreeg ik een dood gevoel in mijn been, en het voelde net of er beestjes in mijn been en heup zaten. Ik consulteerde hiervoor de huisarts want ik vermoedde dat dit kwam van een teek. De huisarts dacht van niet, want deze klachten waren te snel na een eventuele besmetting van een tekenbeet. Het zou door de leeftijd komen.

De klachten werder zoetjes aan erger. Fietsen lukte niet meer, totaal geen energie om ook maar iets te doen en ik voelde me alleen maar slechter worden. Ik had een nieuwe uitdaging nodig om mezelf uit dit neerwaartse spiraal te halen. Een baan bij de post leek de oplosssing. Het was harstikke druk, maar het was heerlijk om weer te werken. Met een buisje paracetamol voordat ik naar het werk ging en een buisje paracetamol daarna was het werk te doen.

Met kermis kwam ik te struikelen en kwam met mijn voet in de tape zitten waarna ik fysiotherapie kreeg. Daarna ook nog naar de chiropractie wat relatief goed ging ik bleef stijf en ontzettend moe. Er werd me aangeraden om het toch hogerop te zoeken. Met een rode plekken op mijn kuiten, dacht de huisarts dat dit vanuit mijn longen kwam. Met een verwijsbrief van de longarts onder mijn arm voor een longfoto, bleek dat allemaal in orde was. Daarna doorgestuurd naar de internist en na het bloedprikken bleek dat ik inderdaad lyme had, en dat ik geluk had dit werd ontdekt. Lyme is ontzettend moeilijk te vinden maar na een trauma kan deze zo opvlammen dat ie dat op een geluksmoment kan worden gevonden.

Alleen het probleem bleef natuurlijk en de symptomen werden alleen maar erger. Je hele sociale leven gaat eraan. Op vervelende momenten kun je helemaal leeg lopen, en zit je tijdens een concert alleen maar op de wc terwijl je zoon alleen in de zaal staat. Op je werk ga je je diensten omruilen omdat je gewoon leeg en super beroerd bent. Je hele lichaam lijkt in slow motion te gaan, zere benen, hartkloppingen, stress, zenuwachtig, schildklier problemen en weet ik nog wat niet meer. En wat voel je je toch een aansteller en wilt positief blijven maar je lichaam wil niet.

De huisarts schreef mij na de diagnose een antibiotica kuur voor en deze sloeg meteen aan maar na twee weken was deze afgelopen maar de kwaal was nog niet weg. Het Lyme instituut had ik inmiddels ook al geconsulteerd maar ik voelde mij zo goed door de kuur, dat zij mij niet verder helpen of het zou een zeer langdurig traject worden en dan nog met veel meer antibiotica en dat wilde ik eigenlijk niet.

In de plaatstelijke krant zag ik de advertentie staan van Faro neuro & health en ik dacht daar moet ik naar toe! Daar werd ik direct serieus genomen er werd naar mij geluisterd. In deze moderne tijd hebben de artsen geen tijd meer voor de patienten. In het begin hebben zij mij behandeld met Scenar, de Papimi, de Medithera mat, lichttherapie, introspect en een dieet. Met de behandeling voelde ik verbetering maar het herstel verliep moeizaam. Het is een zeer hardnekkige ziekte die heel moeilijk is te bestrijden want hij zit door je hele lichaam.

Faro neuro & health center hebben sinds kort de GB4000 Rife machine in huis en deze werkt onder andere zeer effectief tegen Lyme. De eerste behandeling was best heftig want je lichaam is zo verzwakt door de Lyme dat je daarna echt moe bent. Na twee dagen knapte ik al aardig op. Ondertussen heb ik drie behandelingen gehad en nu is dat zwarte gordijn in mijn hoofd weg. Ik kan nu veel helderer denken en ik voel me ook stukken beter. Nu krijg ik nabehandelingen met de Asyra om eventuele achtergebleven bacterieen ook te vernietigen. Het mooiste is dat vrienden, en collega’s mij nu zien opknappen en nu pas durven te zeggen wat was jij er toe!

Ik hoop van harte dat ik met mijn verhaal andere mensen kan helpen om op deze manier van deze slopende ziekte af te kunnen komen.

M.N.